La Mystica – zang

De afgelopen twintig jaar heb ik met liefde en toewijding koorprojecten vormgegeven in de traditionele zin van het woord: vanuit de partituur, de klank, de precisie, de artistieke ambitie. Muziek was mijn taal om schoonheid te scheppen, samenklank te vinden, iets te geven aan de luisteraar.

Maar in de loop van de jaren is er iets gaan verschuiven. De wereld om ons heen verandert snel, wordt luider, voller, onrustiger. En juist in die beweging begon ik een dieper verlangen te voelen: om niet alleen muziek te maken, maar muziek te belichamen. Om niet alleen te streven naar perfectie, maar naar aanwezigheid.

Ik merk dat wat ons nu het meest nodig is, niet nog meer geluid of actie is — maar stilte, rust en vrede. En dat begint niet buiten ons, maar in onszelf.

Daarom wil ik de komende tijd werken vanuit een meer innerlijke positie: waar muziek niet alleen expressie is, maar ook meditatie; waar de stem niet alleen klinkt, maar ook luistert; waar een koor niet alleen een ensemble is, maar een levend veld van klank en bewustzijn.

In deze nieuwe richting wil ik ruimte geven aan de vrouwelijke kwaliteiten die onze tijd zo dringend mist: ontvankelijkheid, zachtheid, aandacht, intuïtie, verbondenheid.
Het zijn precies deze kwaliteiten die de mystici eeuwen geleden al herkenden als de poorten naar het goddelijke — en die we vandaag opnieuw mogen openen.

Door zang, adem en stilte wil ik een bedding creëren waarin mensen kunnen thuiskomen in zichzelf.
Niet om te ontsnappen aan de wereld, maar om er juist dieper in te wortelen — vanuit vrede, vanuit liefde, vanuit een stille kracht die in ieder van ons leeft.

Mijn hoop is dat deze manier van werken niet alleen muziek voortbrengt, maar ook menselijkheid,
niet alleen harmonie in klanken, maar ook in harten.